Çağdışı gündem

"Meçhul eller"in Adalar'a gizlice getirip bıraktıkları sokak köpekleriyle Adalar'ın yerli sokak köpekleri arasında çıkan boğuşmalara bu köşede değinmiştik. Beykoz'da belediye zabıtaları ile "kuduz zanlısı" sokak köpeği arasındaki düello da unutulacak gibi değil. Birkaç kişiyi ısıran köpeği tüfekli zabıta memuru kıstırıyor. Nişan alıp tetiğe basıyor; tüfek ateş almıyor. Bu kez köpek saldırıyor. Zabıta tüfeği sopa gibi kullanıp köpeğe savuruyor. Tüfek bu esnada patlıyor. Saçmalar yoldan geçen üç vatandaşı yaralıyor. Olay yerine yetişen diğer zabıtalar köpeği zehirleyip arkadaşlarının intikamını aldıkları gibi, civarda ne kadar sokak köpeği varsa onları da öldürüyorlar. İstanbul, Kurban Bayramı'nı bazı ilçelerde "kuduz karantinaları" ile karşılamaya hazırlanıyor. Karantina uygulanan 89 mahalleye canlı hayvan girişi yasaklanıyor.

GELİŞMİŞ ülkelerin gündemlerinden yıllar önce silip attıkları ortaçağ hastalığı kuduz, Türkiye'nin prestiji "dünya kenti" İstanbul'a 21'inci yüzyılda damgasını vuruyor... Ve İstanbul'da kuduz tehlikesi sokak köpekleriyle boğuşularak, mahallelere "bayramlık karantinalar" konularak savuşturulmaya çalışılıyor.

BATIDA yöntem böyle olmamış. Örneğin İngiltere zehir yerine aşı petleri kullanarak tehlikeyi nötrleştirmiş; bu petleri yiyen hayvanlar kuduza karşı bağışıklık kazanmış. Aynı petler uçaklarla ormanlara atılmış; yaban hayvanlarının da aşılanması sağlanmış. Pet yönteminin silahlı ya da zehirli itlaftan 2-3 kat daha ucuz olduğu da bir gerçek. İngiltere'de yerel yönetimler, pet yöntemiyle nötrleştirmenin yanısıra hayvanları belirli istasyonlarda toplamış, ciddi bir sahiplendirme programı uygulamış. Sahiplendirdiği köpeklerin sağlık ve beslenmelerine geniş destekler sağlamış. Sahiplendiremediği hayvanları ise, "uyutma" yoluna gitmiş. Bugün İngiltere'de sokak köpeği, "yok" denecek kadar az; kuduz ise 100 yıldır adı duyulmayan, "karanlık çağlar"a gömülüp kalmış bir hastalık.

İSTANBUL'un "günce"sinde kuduz hala korku ve dehşet unsuru olarak baş köşede oturuyor ise, kuduzla mücadele yöntemlerinde bir yanlışlık, bir ilkellik olduğunu düşünmek zorundayız.