Ne şeref...
Profesör Gazi Yaşargil.
Evet.
"Asrın Tıp Adamları" arasındaki isimlerden biri de Türk...
Bu ünvan o'na, dünyaca ünlü Bilim Dergisi Neurosurgery tarafından verildi.
İş onunla da kalmadı.
ABD'deki saygın bir üniversitenin (Arkansas'ın) Nörocerrahi Bölümü de, Gazi Yaşargil adına bir Bilim Kürsüsü kurulduğunu -bugün törenle- açıklıyor.
Yaşargil, tıp sınırlarını zorlayıp imkânsız'ı başarmış çok önemli bir profesör.
Şimdi dünya gençleri, Yaşargil Kürsüsü'nden feyz alıp, o'nun adını artık ölümsüzleştirecekler.
Türkiye için ne şeref.
*
Çok merak ediyorum.
Acaba Ankara bu işin farkında mı? Kendisine teşekkür eden yahut onu kutlayan bir kurum var mı?
Acaba Devlet ve Hükümet bunu biliyor mu?
Eğer Sibel Can olsaydı, ta Miami'ye kadar peşine muhabir ve kamera takan medyamız, şimdi Yaşargil Kürsüsü için yüreğinde bir heyecan duyuyor mu?
*
Ünvanlar.
Onur belgeleri.
Madalyalar... Sertifikalar.
Üstün hizmet ödülleri.
Bunlara gerek yok... Zaten herkese bol keseden dağıtıldığı için, bence fazla kıymeti de yok.
Ama bir küçük teşekkür... bir sıcak ilgi... bir avuç sevgi...
O da mı yok?
Acaba Prof. Gazi Yaşargil'le nasıl ödeşebiliriz?
Devleti bilmem de, bâri millet adına bu köşeden bir şükran ifade edebilir miyiz?
Sizce yeterli mi?
Öf... İçimde buruk bir sevinç var...
Buruk.
*
Dünya çapındaki değerlerimizle sırf öğünmek yerine, biraz da onlara sahip çıkmak nasıl olur acaba?
Sırf Yaşargil değil... Başka doktorlarımız da var... İçerde ve dışarda... büyük takdir kazanmış mühendislerimiz, mimarlarımız, müzisyenlerimiz var.
Yaşargil, bunlardan sadece biri...
İsviçre'de yaşadığı yıllar, o'ndan bir randevu alabilmek için devlet büyüklerini bile aracı yapan yüzlerce Türk tanıyorum... Kimi iş adamı, kimi gazeteci, kimi siyasetçi... Çoğu da aktif hâlâ...
Peki, hiç mi vefa yok?
O da mı kalmadı?
*
Kendisini tanımam.
Yâni, tanışmam.
Ama şart değil.
Çünkü bu sütun, -kim olursa olsun- memleketimin değerlerine açıktır... Tanımıyorum diye kafamı çeviremem...
Amerika'da mühim bir üniversitede, şimdi Gazi Yaşargil diye bir Türk adına açılan kürsü, sırf benim değil, bütün Türkler'in gururudur.
Böyle bir Tıp Adamı'ndan alkışlarımızı mı esirgeyeceğiz?
İlle Tarkan mı olması lâzım?
