Şener Şen, Adana kökenli bir sanatçı. Ancak Urfalılar ona sanki bir Urfalıymış gibi davranıyor

HOŞGELMİŞİNİZ
Herkes yüzünüze; bir yandan umursamaz, bir yandan da sizin bilmediğiniz bir şey bilir gibi bakıyor; ve biliyor da muhtemelen. Gelin görün ki, mevzubahis kişi Şener Şen oldu mu, dengeler şaşıyor: 80'lik bir yaşlı dede; "İki gözüm," diye yaklaşıyor Şen'e... Küçük çocuklar; "Atam, sen kalk ben yatam!" dizelerini döktürecekmişçesine; "Hoşgelmişiniz!" çekiyor. Urfa'daki erkek popülasyonu, şehirde kadın olmadığını düşündürüyor neredeyse. Buna rağmen Şen, yoldan tek tük geçen kadınlardan bile neredeyse cesur addedilebilecek bir alâka görüyor.

Çekim hâlinde olmadıkları zamanın çoğunu, bu kez de vatandaşlarla fotoğraf çektirmekle geçiriyor. Herkeste bir hayranlık, buna karşın teklifsizlik hâli var Şen'e karşı. Kerli ferli, oturaklı bir "ağa" yolun değiştirerek yaklaşıp; "Geliyorsun, gidiyorsun, aramıyorsun! Biz ki seninle gurur duyuyoruz," diyor. Arada atlanan tek "detay" Şen'in Urfalı olmayışı...

Aslen Adanalı olan, ancak sinemaya başladığı zamana dek Türkiye'yi tam 42 farklı işte çalışarak dolaşan Şen, sinemada yaptığı işlerden kaynaklandığına inandığı bu ilgiden son derece hoşnut. "Ben bu yörelere ilk defa Züğürt Ağa için 85'te geldim," diyor; "Neredeyse 15 sene olmuş. Düşününce az gibi geliyor ama bir hayli zaman. Züğürt Ağa, Eşkıya, İkinci Bahar... Zaman içinde kendilerinden biri gibi görmeye başladılar beni; zaten çok da farklı değilim..."