Patlama

Bu kez biraz değişik yazacağız... Daha doğrusu yazmalıyız. Beşiktaş, dün gece sezon başından bu yana, ilk kez kötü futbol kulvarından iyi futbolun ilk basamaklarına adım attı. Evet, resmen Beşiktaş gibi bir büyük takımın varlığını ilk kez dün gece hissettik. Sakın maçın tamamında mükemmel oynayan bir Beşiktaş olduğunu sanmayın. Oyunun ilk yarısında her atağı eline yüzüne bulaştıran ve tribünlerini çıldırtan siyah-beyazlı ekip, doğrusu öyle bir ikinci yarı oynadı ki, artık bunu eleştirecek bir yanlışlık olmamalı.

Niye böyle oldu? Sanırız, Beşiktaşlı futbolcular galibiyetin ya da üç puanın hep Mehmet'in, ya da Ahmet'in kişisel çabasıyla olmaması gerektiğini kavramaya başladı. Çünkü, ikinci yarı ile birlikte kollektif futbola geçen, sahanın her tarafını ve her futbolcusunu alkışlanacak düzeyde kullanan bir Beşiktaş'ı şaşkınlıkla izledik. Mehmet'in attığı ilk golde, oyunun ilk yarısının çok başarısız adamı Rahim'in inanılmaz güzellikteki pası, patlamanın başlangıcı oldu. Onu aynı şekilde Münch'ten gelen harika bir kanat ortası ve o güzellikteki bir Ahmet Dursun golü izledi. Halilagiç'in attığı kafa golü de parlayan Beşiktaş'ın alkışlanan güzellikleriydi.

İşin sırrı kollektif futbolda
Bu maç, şunu ortaya çıkardı... Beşiktaş, birkaç futbolcusundan medet ummayıp, bir bütün olarak futbol oynamayı alışkanlık haline getirirse ilerleme olacak. Tabii bu gelişme ligi ikinci bitirebilmek şansını yükseltecek. Şimdilik, şampiyonluk lafını edebilecek bir Beşiktaş ortada yok. Buna Galatasaray'ın izin vermesi de mümkün değil. Ama dün gece ortaya çıkan Beşiktaş, azalan seyircisini galiba yeniden tribünlere çekecek.

Kartal'ı, Gençlerbirliği gibi çok ciddi bir rakip önünde böylesine farklı bir skora ulaştıran futbolda kişisel becerilerin de rolünü unutmayalım. Örneğin, Halilagiç ve Rahim geride, Mehmet ve Münch ortada, uzun süre ortalıkta görünmediği halde, patlamada rol oynayan Ertuğrul ve Ahmet Dursun ileride, gecenin alkışı daha fazla hakeden oyuncularıydı. Beşiktaş, ilk kez seyircisine iyi bir karne getirdi.