İyi gidiyor...

Aldığımız bilgilere bakılırsa, daha epey toplu mezar çıkacak ortaya.

Katliam'ın boyutları büyük.

Ama bütün bunlara bakıp, moralinizi bozmayın.

Türkiye'de iltihaplar akıyor... Birikmiş bütün iltihaplar akıyor.

Meçhul ve esrarengiz hiç bir şey kalmayacak.

*

Burada, iki büyük şansımız var.

Birincisi... Devlet kararlı...

İkincisi... Eşkiya sahipsiz.

Sahipsiz... yani, dayandığı bir kitle yok... Tabanı yok... Sempatizanı bile yok...

Tersine... bütün bir milletin nefreti çökmüştür üzerlerine...

İşte... büyük avantaj.

*

Kararlı Devlet, Apo'yu nasıl dünyanın öbür ucunda yakalayıp getirdiyse, şimdi bu katilleri de teker teker yakalayacaktır.

Yalnız...

Biraz gizlilik lazım.

Biraz ketumiyet.

Habercilik uğruna operasyonları zor'a sokamayız. Tutuklamalar zincirleme sürerken, kameraların önünde polis müdürlerine yahut bakanlara soracağımız sorular gayet kısıtlı ve ölçülü olmalıdır.

Sansür demiyorum.

Ne söylediğimi anlıyorsunuz herhalde.

Şimdi ciddiyet zamanıdır.

*

Avrupa Birliği'ne temizlenmiş bir Türkiye armağan etmek istiyoruz.

İşkenceye gerek kalmamış... Çünkü işkencenin -zaten sebebi ortadan kalkmış- bir Türkiye...

Katillerin yakalandığı, uyuşturucu kaynaklarının kurutulduğu -hatta biraz gayret edersek- yolsuzlukların bile son bulduğu, açık alınlı ve güleryüzlü bir Türkiye.

Rüzgâr çok güzel esiyor.

76 yıllık Cumhuriyet'in en kararlı, en kudretli, en planlı programlı, belki de en şanslı dönemini yaşamaktayız.

Bunun kıymetini bilelim.

Tabii, sorumluluğunu da paylaşalım. Sadece seyretmek yok. Bütün eller, taşın altına...

*

Cumartesi Anneleri vardı.

Onlar, faili meçhul cinayete kurban gitmiş çocuklarını, kardeşlerini, ya da eşlerini arar dururdu.

Kimbilir.

Belki bu operasyonlarda, onlar da aydınlanacak.

Evet...

Cumartesi Anneleri belki artık huzura kavuşacak. En azından teskin ve teselli olacak.

Tıpkı Cuma Anneleri gibi.