Kuduz, doktorluk ve ABD
Köpekler üzerine yazıma Dr. Hüseyin Diz'den faks geldi."Elinize sağlık" diyen doktor şöyle devam ediyor: "Kuduz, köpekle özdeş bir hastalık değildir. Ekteki bilimsel yayında görüldüğü gibi, ABD'de her yıl ortalama iki kişi kuduzdan ölüyor. Ve hastalığın tek kaynağı köpekler değil. Bizde köpekten nefret eden, kuduza sarılıyor."

Doktor Diz'in kupürünü gönderdiği bilimsel yayında, ABD'de 1980-1996 arasında toplam 32 kuduz olayının saptandığı, bunlardan 25'inde herangi bir hayvan ya da böcek ısırığı tesbit edilmediği, sadece iki olayda ev köpekleri, bir olayda da kokarca ısırığı görüldüğü yazılı. Ama hastalığın dünya üzerinde yılda 35 bin kadar ölüme neden olduğu da belirtiliyor. Ciddiye alınacak bir olay. Ama Amerika gibi ev köpekleri cenneti olan bir ülkede, köpekler yoluyla geçmesi yok denecek kadar az. Dolayısıyla, pekala köpekli, kuduzu olmayan bir toplum yaratmak mümkün.

Aurevoir, Monsieur George...
Monsieur George ölmüş... Türkçesiyle, mösyö Corc... Gözlerimin önünde anılar uçuşuyor birden... 25 yaşlarımın gençliği içinde takılmaya başladığım, Atlas Sineması'nın ve Küçük Sahne'nin girişindeki efsanevi kulis... Beyoğlu'nun İstanbul'un ve özellikle de tiyatronun kalbi olduğu o son yıllarda -yani 60'lar ve 70'lerin ilk yarısında- en ünlü sanatçıların bulunduğu, İsmet Ay'la Turgut Boralı'nın barda tünemiş espri patlattığı, ressamlarla heykeltraşların, sinemacılarla sosyetenin dizdize oturduğu ve mösyö Corc'un içkilerden borç çorbasına, sarhoş müşterilerden şımarık zenginlere herşeyi gizli bir denetim altında tuttuğu o unutulmaz dekor... Sonra Kulis kapandı (son yıllarda yeniden açıldı. Ama nerde o eski büyü?) Corc da ölmüş. Onunla birlikte Beyoğlu'nun yazılmamış asıl tarihinin sararmış yapraklarında ve sadece birkaç unutmayan belleğin dehlizlerinde saklı kalmış birçok anı da yokolup gitti. Toprağı bol olsun...