Üç nokta...
İnfaz'ın ertelenmesi, çeşitli tartışmalar getirdi.
Hukuki ve siyasi yorumların yanısıra kişiye özel bir durum doğduğunu söyleyenler bile çıktı.
Ama bence en mühimi, karar metni'nin son cümlesidir.
Çünkü orada, Apo, bir mahkum'dan ziyade bir rehin konumuna girdi.
Şantaj demek yanlış olur ama, biraz pazarlık havası kokuyor.
Yâni, terörün seyrine göre Apo'nun akıbeti belirlenecek.
.....
Madem pazarlık edebiliyorduk, bunu yıllar önce de yapabilirdik.
Gerçi elimizde henüz böyle bir rehin yoktu ama iki kere ateş kes ilân edildi... Bunları iyi değerlendirebilirdik... 30 bin ölü sayısını bâri 25 bin'e indirebilirdik.
Ankara hiç yüz vermedi.
- Eşkiya'ya muhatap olmam dedi.
Ama şimdi eşkiya'ya muhatap olunmuştur.
*
İkincisi... daha da mühim.
Hukuki bir karar, siyasi bir sebeple erteleniyor... Siyasi diyorum, çünkü siyasi iktidar'ın iradesi bu.
Öyleyse niye kızdık yıllardır siyasi çözüm lâfına?
Soruyorum şimdi, siyasi çözüm denince niye her seferinde sinirlendik?
Neydi onlar? Kompleks miydi?
.....
Son bir nokta...
İnfaz süreci'nin durdurulması, bazı hassas kesimlerce Apo'ya af biçiminde algılandı.
Yanlış...
Hükümet bu farkı topluma çok iyi anlatmalı ... Tekrar tekrar anlatmalı:
- Apo, affedilmiyor.
İnfaz için sadece beklemeye alınıyor. En iyi ihtimalle onu bekleyen kader, ağırlaştırılış müebbet hapis'tir.
Esasen affedilip özgür bırakılsa, acaba yolda yürüyebilir mi?
Biz o'na serbestsin, hadi git desek, acaba kabul eder mi?
İsterseniz onu da bir deneyelim.
İbret-i âlem için.
