İşçi 1998'i çok arayacak
IMF ile sürdürülecek istikrar programının en önemli ayağını oluşturan hedef olan, enflasyona göre ücret politikası, işçilere geçmiş yılları aratacak. 1998 yılı verilerini ortaya çıkaran patronlar, özel imalat sanayinde işgücü veriminin azaldığını, birim ücretin arttığını belirterek, 2000 yılı için ulusal ücret politikası oluşturularak bir bant koridoru içinde zam yapılmasını önerdiler.

İşçilik maliyeti açısından AB ülkelerindeki maliyetin Türkiye'ye göre 3 kat fazla olduğu ancak bu ülkelerdeki verimliliğin Türk işçisinin 6.2 kat üzerinde olduğu görüldü. Türkiye'nin dış piyasalardaki rakipleri Macaristan, Çek Cumhuriyeti, Meksika, Kore, Tayvan ve Portekiz'de işgücü maliyetinin daha düşük, verimliliğin ise Türkiye'den fazla olduğu belirlendi.

Türkiye İşveren Sendikaları Konfederasyonu (TİSK) geleneksel "İşgücü maliyeti" raporunda 2000 yılı ve sonrası için üretimi ve rekabet gücünü esas alan işçi, işveren ve hükümet tarafından ortaklaşa hazırlanan Ulusal Ücret Politikası uygulanması istendi. Patronlar bu politikanın temel esaslarını şöyle sıraladılar:

İşletmelerin ve ekonominin üretim- rekabet gücü gözönünde tutulmalı.

Çalışanın satın alma gücü korunmalı, mümkünse yükseltilmeli

Verimlilik artırılmalı.

Enflasyonu yükseltici etkiden kaçınılmalı.

İstihdamın korunup geliştirilmesi ön planda tutulmalı.

Yatırımlar desteklenmeli.

Eğitime yeni teknolojilere ve işgücünün niteliğini yükseltme hedefi gözetilmeli.