Herhalde, karısından korkanlardan vergi alındığını ilk kez duyuyorsunuz. Neyse, bir kaybınız yok, bu yazıyı okuyunca olayı öğreneceksiniz ve belki de etrafınızdaki vergi kaçakçılarını ihbar edip "ihbar ikramiyesi" almayı bile düşüneceksiniz...
Biliyorsunuz, bugünlerde deprem vergileri gündemde. Acaba, padişahlık döneminde acil durumlarda ne yapılmış hiç merak ettiniz mi? Bildiğimiz çok sayıda örnek var. Bunlardan birini anlatalım ve "karısından korkanların vergisi" ile de bağlantısı kuralım.
Padişahlık döneminde hazinedeki paralar suyunu çekmeye başlayınca, padişah vezirini çağırıp sormuş.
Durum iyi değil. Ne yapacağız, hazineyi nasıl dolduracağız?
Efendim, pazarda tavuk satanlardan birer akçe alalım.
Öneri padişahın hoşuna gitmiş. Ancak, oturup hesap-kitap yapıldığında, bu paranın da "yetmeyeceği" farkedilince, yeni bir öneri ortaya atılmış:
Kafası kel olanlardan da birer akçe alalım.
Bunun da yetmeyeceği görülünce "Karısından korkanlardan da birer akçe" demiş. Ardından, ferman çıkarılıp, herkese duyurulmuş ve uygulama da başlatılmış...
Günlerden bir gün, padişahın vergi toplama memurları pazarda dolaşırken, 3 akçeye tavuk satan bir adamı tespit edip, kenara çekmişler;
Bir akçesini Hazine'ye vereceksin.
Adamcağız itiraz edecek gibi olmuş, ancak tartışma çıkınca kafasındaki kavuk düşmüş, o da ne? Adamın başı kel:
- Bir akçe de kel olduğun için vergi vereceksin...
- Aman beyler, durun ne yapıyorsunuz. Altı üstü birkaç akçem var, onu da size verirsem eve gidince karıma ne derim?
- Ooo... Demek karından da korkuyorsun. İşte padişahımızın fermanı, bir akçe de karıdan korkma vergisi!..
İyi ki bu vergi şu anda yürürlükte değil. Yoksa, bu vergiyi ödemekten perişan olacak çok kişi var!.. Gerçi, bu vergi olsa ve tam olarak da uygulansa, Maliye herhalde paraları koyacak yer bulamaz. O da ayrı bir gerçek...
Deprem vergilerini de, bir-iki yönüyle padişahlık döneminin vergilerine benzetenler var ama gelir arayışı içinde, iyice tıkanıldığı bir dönemde, başka çözüm yolu da bulunamadığı anlaşılıyor...
Her şeye rağmen, belli bir kesim var ki, vergiler onların pek umurunda değil. Ne hazine bonoları, ne şirketleri ne de evleri, arsaları, cep telefonları var. Onlar, deprem vergisi yönünden çok rahatlar. Aşağıdaki fıkra, bu kişilerle ilgili çok şeyi özetliyor:
Vergi memurları ormana baskın yapmışlar.
Hayvanlar da bir telaş, bir telaş... Ayı "ben kaçıyorum" demiş.
Sana ne yahu vergi memurlarından?
Öyle demeyin! Bende kürk, hanımda, çocukta kürk, vergi çok ağır gelir!
Leylek de telaşlanmış.
Diğer hayvanlar "sana ne oluyor" demişler. Leylek:
Bende yazlık, hanımda, çocukta yazlık, müthiş vergi alırlar.
Maymun son derece rahat: "İsteyen istediği yere kaçabilir" demiş:
Benim kıçım çıplak, hanımın, çocukların çıplak, ben kalıyorum!..
