Şimdiki çocuklar çok mu şanslı?

"Bizim zamanımızda yoktu" diyerek çocukların her şeye sahip olmasını istiyoruz. Peki bu, onları mutlu ediyor mu?

Çeşit çeşit oyuncakları, çocuklara yönelik yüzlerce ürünleri gördükçe "şimdiki çocuklar çok şanslı" demekten kendimizi alamıyoruz. Sonra da "bizim zamanımızda..." diye başlayan ve bu tür ürünlerin çok az olmasından dem vuran sohbetlere geçiyoruz.

Ancak kızım Ceren'i büyütürken gözlemlediklerim şimdiki çocukların aslında pek de öyle düşündüğümüz kadar şanslı olmadığı yönünde.

Minik kızlarımız için düşünülmüş muhteşem bebek evleri, erkek çocuklar için birbirinden ilginç arabalar, robotlar...

Ve bir çocuğun hayal edebileceği her şey. Hatta hayal edemeyecekleri bile...

Çocuk bunları daha hayal bile etmeden belki hemen satın alınıyor.

Birkaç gün oyalandıktan sonra da hevesi geçiyor.

***

Kısacası şimdiki çocuklar bizler gibi masallardaki şatoların, sarayların hayalini kurmuyor, gerçeğini görüyor.

Yani, çocuklar artık hiçbir şey için yorulmuyor. Hayal bile etmelerine gerek kalmıyor.

Televizyonda izledikleri çizgi filmlerin çoğu da yine onları kolaycılığa alıştırıyor.

Hiçbir katılımda bulunmaları gerekmiyor. Sadece seyrediliyor.

Çocuklar elbette ki, günümüzün bu nimetlerinden faydalanacaklar. Ancak onların iyiliği için bunları ölçüsünde yapmak gerekir.

Çünkü istediği her şeye sahip olabilen çocuklar hem doyumsuz oluyor hem de hiç sıkıntı çekmek istemiyor.

***

Günümüzde pek çok anne ve baba "bizim zamanımızda böyle seçenekler yoktu ama benim çocuğum bari bunların tadını çıkarsın" mantığıyla hareket ediyor.

Bunu belki bilinçli belki de bilinçsiz yapıyor ama sonuçta çocuğa iyilik yapmış olmuyor.

***

Çocuk her istediği oyuncağa sahip oluyor ama mutlu olmuyor.

Eline aldığı yeni oyuncağıyla çok kısa bir süre meşgul oluyor ve daha sonra neler istemesi gerektiğini düşünmeye başlıyor. Ve isteklerinin dozunu gittikçe artırıyor.

Çocuğun içinde bulunduğu bu durum "nasıl olsa ileride gerçeklerle yüz yüze geldiğinde geçer" düşüncesiyle idare ediliyor.

Ancak bu, istediklerine her zaman ve bir şekilde kolayca sahip olabilen çocuğun, ileride gerçekleşmesi mümkün olmayacak taleplere yönelmesine neden oluyor. Özellikle ergenlik gibi zor bir döneme girildiğinde daha da içinden çıkılmaz bir hâl alıyor.

Şimdiki çocuklar bir açıdan belki şanslılar ama biz onlara ölçü koymayı, her istediklerine sahip z0olamayacaklarını öğretmezsek, ileride dengeli ve sabırlı olmayı başaramazlar.