Uyum yetmez
Acaba diyorum, MHP'liler bir alınganlık içinde mi, yoksa Kutan'ın dediği gibi MHP sahiden istiskal mi ediliyor?

Bunun ortalama bir yolunu bulmak lazım.

MHP, gereksiz yerlerde alınganlık göstereceğine, asıl gerekli yerlerde duyarlılık göstermeli.

Hükümeti bozmak elbet MHP'ye yakışmaz ama çirkin söylentili şaibeli işlere de MHP asla göz yumamaz...

Çıkar ortaya, itirazını yapar, ağırlığını koyar, ortaklarını ikna edip, onları yanlıştan ve maceradan döndürür... Neticede yine koalisyon kârlı çıkar.

Yoksa, küsmek, kırılmak hattâ hükümetten ayrılmak en kolay yol.

*

Bu 3'lü koalisyon, aslında Türkiyenin şansıdır.

Yeter ki, herkes dürüst oynasın rolünü.

Neden şanslıdır?

Türk solu, milliyetçilere rağmen yapabileceği icraatını, ancak böyle bir hükümette yapabilir. Çünkü milliyetçilerle ortaktır. Güneydoğu meselesinin çözümünde bile kalkan gibi kullanabileceği bir partneri var.

Tıpkı bunun gibi... MHP de, Türk Solu'na rağmen yapabileceği işleri, bizzat Türk Solu'na yaptırtabilir şimdi... Çünkü onlarla ortaktır. Hiç patırtı çıkmaz.

3'üncü ortak ANAP ise tampon bir bölge...

Bazen katalizör olabilir, bazen racon kesebilir... Kimse yadırgamaz.

*

Ama bakıyoruz. Üç parti de, kendi işlevini yapmıyor...

Bu ortaklığın kıymetini üçü de bilmiyor.

ANAP, sadece ticaret peşinde... Daha doğrusu o izlenimi veriyor.

DSP, iyi patronluk yapmıyor. Yaptığı yerlerde de inisiyatifi ANAP'a kaptırmış gibi gözüküyor.

MHP ise sadece uslu bir çocuk olduğunu ispatlamaya çalışıyor... Ama çalışırken ölçüyü kaçırıyor, bunu telafi için de birdenbire kızıp küsüyor, sonra, fazla kızmadığını, fazla küsmediğini anlatma ihtiyacı duyuyor.

*

Ne lüzum var bunlara.

Türkiye ilk def'a MHP ile Ecevit'i barıştıracak bir oluşum yakalamış...

Getirmiş bir de bunların yanına ANAP diye hizmet referansı iyi bir icraat partisi eklemiş.

Alın işte...

Yapın, edin, ne istiyorsanız çözün... Kim ne karışır?

Medya'nın açtığı kredi devam ediyor.

Arkanızdaki meclis desteği muazzam.

Halk desteği ise, yüzde 53'ün üzerinde.

Kime nasip olmuş?

*

Bu fırsatı tek parti iktidarı yakalasa bile, nafile... Çünkü karşıt görüşler muhalefette kalacağı için iktidara rahat vermezler... Nitekim vaktiyle yüzde 52'lik Demirel'e ve yüzde 45'lik Özal'a bile rahat vermediler.

Şimdi öyle mi?

Birbirini rahatsız edecek ne kadar unsur varsa, hepsi ortak olup hükümeti paylaşmış. Daha ne istiyorsunuz.

- Efendim, uyum içindeyiz.

Uyum yetmez.

"En imkânsız" gözüken işleri başaracaksınız... Birbirinize dayana dayana, hatta birbirinizi kullana kullana yürüyeceksiniz.

Yaşar Okuyan'ın gösterdiği medeni cesaret, bence her icraatın şablonu olmalı.