Anlatırsın, anlatırsın. Sayıp dökersin... Aldığın cevap şudur: Eeee... Türkiye'de böyle...
Sen de utançla ovuşturduğun yüzünde isyanın izlerini saklamaya çalışarak kabullenirsin; "Eeee... Türkiye'de böyle..."
Allah kahretsin... Niçin böyle?
Biz gelişmiş bir ülke olacaksak; Amerika istediği için değil, Avrupa dilediği için de değil biz kendimiz istediğimiz zaman olacağız. Dolayısıyla biz kötüyüz onlar iyi olsa bile bunu gürültülü bir intihar gibi söylemektense; "biz neden geriyiz? Onlar neden ileri..." diye irdelemek hep daha gerçekçi geliyor bana... Gazeteci Nadire Mater de aynı duyguyu bütün çıplaklığıyla bağırdı. Bizde insan hakları, demokrasi, basın özgürlüğü gelişecekse bunu Amerikalılar'dan, Avrupalılar'dan önce biz istemeliyiz.
Sadece aydınlar değil...
Üç-beş yazar da değil...
Bütün halk; 65 milyon...
Nadire Mater, Güneydoğu'da PKK ile savaşmış 42 askerin anılarını hiç değiştirmeden, yorum koymadan, ağızlarından döküldüğü gibi yazıp kitap haline getirdiği için yargıç önüne çıktı. Genel Kurmay, kitapta "Türk Silahlı Kuvvetleri'ni tahkir ve tezyif eden ifadeler" bulunduğu iddiasıyla Nadire Mater'i ve bu kitabın yayımcısı Semih Sökmen'i mahkemeye verdi.
Yargılanıyorlar...
Onlar Türkiye'de yargılanırken dün Yasemin Çongar'ın Washington'dan yazdığı bir habere göre, ABD Dişişleri Bakanı Madeleine Albright, yayınlanması yasaklanan ve kendisi için de 6 yıl hapis cezası istenen Nadir'e Mater'in kitabını gündeme getirdi. Türkler'in bu davranışını kınadı.
Albright, Nadire'ye sahip çıktı.
Fakat Nadire Mater de şunları söyledi: "Albright'a ilgisi nedeniyle teşekkür ediyorum. Ancak aslolan Türkiye ve Türkiye'deki insanların konuya olan duyarlılığıdır. Ne yazık ki basın özgürlüğü ve insan hakları gibi konularda Türkiye kamuoyunun dikkati dış hatlardan gelen tepkilere endeksli..."
Şimdi duyar gibi oluyorum. Birileri söyleniyordur. Eeee... Türkiye'de böyle.
"Biz geriyiz... Onlar ileri...." küflenmiş edebiyatı açık tribüne gelince... "Biz büyüğüz... Bizden korkuyorlar abi..." pörsümüş aldatmacasına dönüşüyor.
Ezilmişlik afyonu...
Her yıl, bir-iki neden bulunarak yenilenir, paketlenir, kurgulanır; halka "Bak sen ne kadar iyisin, ilerisin, güçlüsün... Senden korkuyorlar..." uyutmacasına dönüşür. Bizim Türk Milli Takımı, İrlanda ile eşleşince İrlanda turizmcileri Türkiye'ye tur düzenlemeyeceklerini açıkladılar. Niçin?
Türkleri barbar buluyorlar. Türklerin futbol oyununa bir spor karşılaşması olarak değil, savaş gibi baktığını söylüyorlar.
Allah Allah, acaba niçin?
Bu İrlanda takımı başka ülkelere örneğin; Mekedonya'ya, Yugoslavya'ya maç yapmaya gidince İrlandalı turizm şirketleri "Eyvah vahşete hazır olun... Türkler kaybederse orada dehşet verici olaylar olacak... Orada güvenlik yok..." diye korkmuyorlar ve o ülkelere tur düzenleyip, para kazanıyorlar. Fakat Türkiye'ye gelince niçin?
Aklı olan bu niçini arar?
Hayır... Biz şimdi dört koldan bağırıyoruz: Kampanya açtılar... Bizden korktular... Bize çamur atıyorlar. Oysa işin gerçeğini Hıncal Uluç 15 Kasım 1991 tarihli Sabah'da 8 yıl önce yazmıştı. İstanbul'da Türkiye-İrlanda maçı oynanmış, İrlandalılar bizi 3-1 yenmişlerdi. Bu yenilgi üzerine bizim futbol seyircisi, İrlanda'dan eşleri, çocukları ile birlikte gelmiş, sadece şarkılar söyleyerek, hiç bir kötü laf, çirkin hareket yapmadan maçı izlemiş bir avuç İrlandalı'ya korku dolu saatler yaşatmıştı. İrlanda takımı bizi yendi diye onun misafir seyircisinin üzerine bir yığın maganda yürümüş, uzun süre stattan çıkmalarını engellemiş, adamların bulunduğu tribünün üst katına çıkarak üzerlerine işemiş, sonra da demir çubuk, taş, sopalarla saldırıp ve ağıza alınamayacak galiz küfürlerle otellerine kadar kovalamıştı. Ve bizim polis, ne yazık ki, bu futbol magandalığına seyirci kalmıştı.
İrlandalının nedeni var. Bu ilkelliği protesto ediyor. Biz ise kendimizi eleştirme olgunluğunu göstermek yerine dört koldan; "bizden korktular, çamur atıyorlar..." diye gerçeği çarpıtmaya çalışıyoruz. İrlandalılar'a geçen maçta yaptığımız terbiyesizliği kabullenip özür dilediğimiz zaman ilerlemiş olacağız...
Sadece bir yazar değil. Birkaç aydın değil. Bütün halk; 65 milyon...
Özür dilediği zaman...
