"Acayip sıkıldım!"
Benim için filmin hiçbir özelliği yoktu. Konusunu anlayamadım daha doğrusu. Son 15-20 yılın Fransız filmlerinden zaten umudu kesmiştim. Bu, umudu kesmemde hiçbir beis bulunmadığını kanıtlayan bir film oldu. Acayip sıkıldım. Cinsel organların görünüyor olmasının ticari teması bir yana, filmin sinematografik olarak hiçbir değeri olmadığını söyleyebilirim. Fransızlar, son yıllarda Amerikan sinemasına pislik muamelesi yaptıklarından, bütün güzel sinematografik anları Amerikalılar'a bırakıp kendilerini o alanlardan sıyırıyorlar. Buna da sanat sineması diyorlar: Heyecanlanmayacaksın, asla bir gerginlik olmayacak, asla hoşuna gitmeyecek. Sinema ancak o zaman pür ve beyaz ve sanat oluyor. O pis fikirlerini bu filmde de gördük. Fransız sinemasına Allah rahmet eylesin. Sinematografik bir an, bir başarı görmüş değilim. Hiçbir şey anlatamıyor.

"Aşırı mesaj kaygısı vardı."

Ben erotik bir film göreceğimizi bekliyordum. Cinselliği her şeyiyle ele alacak bir film beklerken, bunu bulamadım. Filmde beni rahatsız eden şeylerden biri de aşırı mesaj kaygısıydı. Filmin bütün kelimeleri, cümleleri, bir şeyler anlatmak isteyen yargı cümleleriydi. Filmde bir kadın-erkek diyaloğu yoktu; sanki hep bir kitaptan cümleler okunuyor.

"Ar damarım çatladı!"
Bu film benim ar damarımı çatlattı. Bundan sonra yapacağım hiçbir harekette mesuliyet kabul etmiyorum. Filmde çok derin mesajlar vardı; hepsini aldım. Bir kadının ne söylediği önemli değil, ne yaptığı önemlidir; onun için erkek milleti olarak, kulağınızı kapatın ve bildiğinizi yapın. Esas ana mesajı da; "Bir kadına asla ödünç kitap vermeyin, çünkü okumaz," diyor! Eleştirmenler ne yazarsa yazsın bu film, fısıltı gazetesinin sayesinde gişe yapacaktır. Başroldeki kadın, amaçsız bir şekilde kendini sorguluyor. Toplumdan uzak bir noktada bulunan insanın kendisini sorgulaması bana mantıklı gelmiyor. İnsan kendini pozisyonu açısından sorgular. Hayatı algıladığı noktadan yargılar.!

"Feminizm mi?!?"
Ben bir basit bir izleyici olarak konuşuyorum. Beni de herkes gibi isyan ettirdi film. Zannediyorum insanların hedefsizliği, amaçsızlığı, problemsiz yaşantılarının yarattığı kendileriyle lüzumsuz hesaplaşma, didikleme hâli... Bu, amaçsızlıktan, hedefsizlikten ve edepsizlikten geliyor herhalde. Üstelik bu insanların genç olması sıkıntı verdi bana. Feminist açıdan hiçbir şey bulamadım. Yani bu kadın, bir erkek de olabilirdi; hiçbir şey fark etmezdi bana kalırsa. Onun için feminizmi bu filmle hiç karıştırmayalım bile... Avrupa'da herhalde gençler bir noktaya gelip tıkanmış olsalar gerek ki, bu konu bu kadar irdelendi ve de tartışıldı. Kimse kendini kahramanlarla özdeşleştiremez zannediyorum.