Karpatlar'ın Maradonası

Sabahleyin Viyana gazeteleri "Karpatlar'ın Maradonası Viyana'da" diyorlardı. Karpatlar'ın Maradonası gerçekten Viyana'daydı.

Özellikle ilk yarıda hayatının en güzel futbollarından birini oynadı. Şiir gibiydi. Sadece G.Saraylılar değil, Viyanalılar da onu seyretmeye doyamadılar.

İlk yarıda aslında bütün G.Saray muhteşemdi. Savunmayı ileride kurarak oyunu rakip sahaya aktarmışlar ve başta B.Hakan son aylarda unutulan o olağanüstü hücum presle savunmayı ileride kurmanın bütün risklerini adeta sıfırlamışlardı. Evsahibi takımı 45 dakika ezdiler. Öyle ki, Rapid bu yarının ilk ve tek şutunu 30'uncu dakikada atabildi. Hagi'nin yönettiği G.Saray ise müthiş bir pozisyon zenginliği içinde her an gole yakın oynuyordu. Ve goller iki kanat adamından geldi. Hagi'den başlayan iki akında önce K.Hakan, sonra Fatih olağanüstü güzel iki gol attılar. Bu gollerin görünmeyen kahramanı ise Hakan Şükür'dü. Hakan Şükür ismi Viyanalılar üzerinde öyle bir dehşet uyandırmıştı ki, başında her an 4 kişi vardı. Hakan'ın başında 4 kişi olunca kanatlar da böyle boşalıyordu işte.

Karpatlar'ın Maradonası ikinci yarıya biraz durgun başladı. Bu yarıda pres yapma Rapid'e geçmişti. Biz de biraz dan-dun oynayınca oyunun ağırlığı sahamıza intikal etti. Ve kalede Taffarel devleşti. Olağanüstü kurtarışlarla Rapid'in "Hiç değilse 1 gol" ümitlerini yok etti. Ama Karpatlar'ın Maradonası "Bu harika futbolumu bir golle süslemeden bu sahadan ayrılmam" diyordu ve Şampiyonlar Ligi'nin belki de en güzel golünü atarak maçı bağladı. Arka arkaya üç kişiye enfes çalımlar çaktı. Kafasını kaldırıp kalecinin üstüne çıktığını görünce de "İşte bakın gol nasıl atılır" diye bir harika aşırtma plaseyle topu ağlara eliyle koymuş gibi attı. Bu golü Rapid taraftarları bile ayakta alkışladı. Rapidliler maçtan sonra kendi takımlarını da alkışladılar. Adeta, "Avrupa'nın en büyük takımlarından birine yenildiniz. Üzülmeyin çocuklar" diyorlardı.

Bu Cimbom'a kimse dayanamaz
G.Saray Prater'de bir kez daha "Biz Avrupa takımıyız. Biz Avrupa'da oynarız. Taraftarlar G.Antep maçının kusuruna bakmasın" dedi. Dünkü, özellikle ilk yarıdaki G.Saray'ın önünde açık söyleyeyim hangi takım olsa aynı akıbete uğrardı. Gerek taktik, gerek bireysel uygulamada olağanüstülerdi.

Capone sanki bu takımda 40 yıldır oynuyormuş gibiydi. Çok akıllı, çok temiz bir futbol oynadı. Popescu ile fevkalade iyi bir anlaşma içindeydi. G.Saray'da görevini olağanüstü yapmayan oyuncu yoktu. Aslında size hepsini teker teker anlatmak isterdim. Hepsi de teker teker anlatılmaya layıktılar.

Anlatılmaya layık bir adam da hakem Nielsen idi. Dünya Kupası'nda Beckham'ı oyundan atarken hatırladığımız Danimarkalı Nielsen, daha 30. saniyede çıkardığı sarı kartla maçın tek hakimi olduğunu herkese hemen gösterdi. Ondan sonra kimsenin gıkı çıkmadı. Tertemiz bir maç oldu. En kritik anlarda en doğru kararları vererek evsahibi takımın etkisinde de kalmadığını gösterdi. Bir hakemlik dersi gibiydi. Bir G.Saraylı, bir Türk olarak kendisine teşekkür etmek isterim. Aslında bu teşekkürü ona bir gece evvel ettik. Gittiğimiz restoranda Türk bir garson vardı. Yanımıza geldi, "Hıncal Ağabey, yandaki masada kimler var, biliyor musun?" dedi. Maçın hakemleri bizimle aynı restoranı seçmişlerdi. Yemekten sonra masalarına gittik, başarılar diledik. Onlar da bize başarılar dilediler. Bizim dileğimiz de tuttu, onların dileği de...

Artık G.Saray bir kez daha Şampiyonlar Ligi'nde... Teşekkürler Nielsen; teşekkürler Fatih Hocam; teşekkürler G.Saray'ın aslanları ve teşekkürler Prater Stadı'nın neredeyse yarısını dolduran Viyanalı ve Avrupalı G.Saraylılar.. Bize bir bayram daha yaşattınız. Sağ olun...