AMERİKA'da yılın beklenmedik sürprizlerinden birini oluşturan "Matrix" yakında sinemalarımızda... Ama CDR'i çıkmış bile, kızım küçük ekranda izliyor. Ben de kaçamak göz atıyorum.
Ama doğrusu görüntü kalitesi beni doyurmuyor. Bizim kuşaklar filmleri büyük ekranda izleme tutkularından hiç vazgeçmeyecekler... Biraz sabır, ama çok daha büyük bir doyum...
Yine de "Matrix" üzerine bir ön fikir sahibi oluyorum. Çarpıcı bir film bu... Büyük ölçüde "Terminator" serisinin açtığı yoldan gidiyor. Mekanik kötü adamların egemenliğine giren evreni kurtarmak işi, Keanu Reeves'in oynadığı kahramana kalıyor.
Ama o sıradan biri değil... Bedenine sentetik organlar yerleştirilmiş, yapay ve inanılmaz zengin bir belleği var... Bu sibernetik yaratık, evreni ele geçirmek isteyen "siyahlı adamlar"a karşı amansız bir savaşım veriyor...
Bir avantajı daha var: İstediği anda istediği kadar enerji ve silah sağlıyor... Gerekli hertürlü yeteneği ve ustalığı edinebiliyor. Film böylece video oyunlarının kendine özgü havasını ve özelliklerini perdeye taşıyor.
"Matrix", video oyunlarından olduğu kadar 'clip' estetiğinden ve uzakdoğu döğüş tekniklerinden de yararlanan bir film. Yüksek dozda teknoloji, hızlı bir kurgu, ritimk döğüş sahneleri ve yoğun bir şiddet... Acaba geleceğin sineması böyle mi olacak, 21. yüzyılda insanlar bu tarz filmler mi izleyecek?
"Matrix", Keanu Reeves'in de sinemaya dönüş filmi. Beyrut doğumlu, damarlarında İngiliz, Çin ve Hawaii kanı akan 34 yaşındaki sanatçı, rollerini titizlikle seçmesiyle tanınıyor. "Şeytanın Avukatı"ndan sonra bir yıla yakın hiçbir şey çekmeden oturan Reeves için, bu tam bir dönüş filmi.
Reeves'in daha önce çektiği, ama pek ilgi görmeyen "Johnny Mnemonic"le benzerlikler taşıyan filmde, özellikle döğüş sahnelerine büyük yer verilmiş. Ve bunların bazıları, yer çekiminin olmadığı mekânlarda döğüşçülerin gerçek anlamıyla havada uçarak yaptıkları kavgaları gösteriyor.
Bu sahneler için bir döğüş uzmanı yardımcı olmuş: Jackie Chan'ın danışmanı olan Yuen Wo-ping... Reeves de bu sahneler için uzun süre ders almış ve antrenman yapmış.
Filmde, kaçınılmaz olarak, bir de "gönül hikâyesi" var. Carrie Ann-Moss adlı genç ve güzel oyuncu, sibernetik gence duygusal bir sığınak sağlıyor ve filmin aşk yanını tamamlıyor.
Bakalım film Batı'da gördüğü büyük ilgiyi bizde de bulacak mı? Merakla beklemeye değer...
