Kosovalılar'a evlerine dönme umudu doğduğu sırada karşıma çıkan bir Eşya Kayıp ve Hasar Defteri'nden:
Pencere içindeki tül, menekşe, sümbülteber vs. çiçeği saymazsak, Üç nesil aile kadınlarının işlediği danteller (yarı kullanılmış)/6 tane ipek oyalı eski zaman mendili/.../ve 1 düzine ipek iç çamaşırı/.../1 eski zamanlardan sırma işli sabahlık (pahası kesilemez)/ve nineden kalma (1850'ler) eşi benzeri bulunmaz bir gelinlik (kadifesi altın sırmalı...)
Ve pencere kenarına konan serçe, ötleğen vs. ötücü kuşları saymazsak, 1 ipek battaniye/.../4 tane yemeni yorgan/.../1 çift fantezi uzun ökçeli kırmızı pabuç (az kullanılmış)/ilaveten gece elbiselerim, esanslar, Pond gündüz yüz kremi, eşarplar, kadınlara mahsus vs. eşya/1 adet el aynası. Geceleyin kaçarken komodinde unuttuğum mücavherlerim hep gitmiş: 1 çift altın burma bilezik/1 adet gümüş süslü bilezik ile iğnesi (pek özel hediye)/ve çeşitli göğüs iğnelerim (fildişi, Afrika magnet taşıyla işli vs.)/1 adet ata yadigarı turuncu akik yüzük, 2 altın nazarlık/1 adet ince inciler dizili İngiliz gerdanlığı...
Kosovalılar evlerine dönüyor! Umarız sahiden barış olur ve bu beklenti gerçekleşir. Yukarıdaki "belgesel şiir" de gerçek bir metne dayalı. Ayşe Süleyman'ın Eşya Kayıp ve Hasar Defteri notlarına oğlu şair Mehmet Yaşın çok az bir dokunuşla yeniden biçim vermiş. Adam Sanat'ta yayınlanan bu "şiir" bana çok dokundu. Savaşın kötülüğünü, barışın kıymetini hissettirdi.
Not defterinin devamı: Pencereden yatak-odasına girip çıkan Tekir kedimizi saymamak olmaz,/ve iki tane orta büyüklükte bayrak (biri Kıbrıs, biri Türk)... Altı yedi adet çocuğa ait armalı mendilcikler/ve çok sayıda oyuncak/çocuğa ait panda-ayıcık (eski, ama en kıymetlisiydi)... Ve daha saymadan karıncaları, kapdüşenleri ve diğer kanatlı böceklerimizi...
Annesi ve ablası savaş esiri olarak Cikko Manastırı'na götürülen Ayşe Süleyman'ın notu: "... Baskın sırasında evdeki en genç ve çocuklu kadın ben olduğumdan, aile efradı kaçmamıza öncelik tanıdı... Emniyet içinde kaçışımızı temin eden ablamın oğlu ile vefalı Rum komşumuz EOKA'cılar tarafından alınmış ve kendilerinden halen haber çıkmamıştır. En kıymetli kayıplarımız onlar olmakla birlikte..." (Tarih: 23 Ocak 1964, Lefkoşa) Ayşe Süleyman'ın yatak odasında asılı çocuğunun fotoğrafı parçalanmıştır. Parçalanmış o çocuk Mehmet Yaşın'dır, Kayıplar Listesi'nde hala adını aramaktadır kavuşabilmek için kendisiyle ve şöyle demektedir: "Ve içimden sana 1000 şükür ederek İyi Tanrım:/İyi ki kaybolmuşum, tek bir kişi iyi ki değilim ve bir evcikte..." 1964 Kıbrısı'ndan 1999 Kosovası'na parçalanmış çocuk fotoğrafları aynı çerçevede asılı duruyor karşımızda.
