Kardemir'de 20 milyarlık hissesi olan bir işçi, bugün 1.5 milyar zararda. Beklentiler, bu aydan sonra her şeyin düzeleceği yolunda

'Nebula gibi fırın'
"ABD ve Avrupa Birliği ülkeleri önlem aldı. Rusya, şu anda yalnızca Türkiye'ye mal satabiliyor. Üstelik on liraya malettiğini iki liraya hem de... Çaresi, tıpkı BAD'nin yaptığı gibi Rusya'dan gelen hurdaya fon koymak... Yani ABD'de, Brezilya'da hurda fiyatı neyse, burada da o uygulansın... Böylece devlet de para kazanır ve bu engel kaldırıldığı için Karabük dünya şirketi olur. Şunu da söyleyeyim, işimize ve aşımıza kim el uzatırsa, yapamayacağımız iş yoktur."

İş ve aş sözcükleri arasında gözlerimi kapatıyorum.

Birinin üzerinde "iş", ötekinde "aş" yazan iki büyük vinç geliyor. Başımda baret ile Fenerbahçeli "Dayı'nın vinci" üzerine çıkıyorum. Dev vinç, taş teknelerle hurda demirleri alıp 1700 derece sıcaklığı üfleyen fırının ağzına bırakıyor. Kapkara bir "güneş" gözlüğünü gözlerime ayarlayıp bir nebulayı andıran fırının içine bakıyorum. "Aş" ve "iş"de, umut ve gelecek de, sabır ve direnç de yeryüzü ile gökyüzünün sarsıntısının kasırgasında...

"Şansıma konuşuyorum" diyor, Ahmet Birinci, "13 yıldır Kardemir'deyim. Elime 103 milyon geçiyor üç vardiya çalıştığım halde". Hisseler 8 bin liradan 650 liraya düşse de gelecekten umutlu.

Adını söylemekten çekinen vardiya arkadaşı Birinci'nin umudunu tamamlıyor:

"20 milyar sermayem var, 1.5 milyar zarardayım. Mayıs ayından sonra her şey düzelir. 1989'da yaptığımız çıplak yürüyüşü, grevi hatırlıyor musunuz? Eylem bizim işimiz, ama ne yazık ki özelleşince eylemi unuttuk."

YARIN: İhtisas gümrüğü kurulsun...