Bizim mahallenin bu kadar erkenci olduğunu bilmezdim. Sabahın yedisinde İskele Caddesi'nden aşağı koşarak inerken dört kişiyi geçtim. Kandilli İlköğretim Okulu'na ilk varan olacağımı sanarken baktım ki Adnan Polat'ın oy verirken fotoğrafını çekmek için gazeteciler bile orada.
325 numaralı oy sandığına geldiğimde önümde benden önce davranan 15 kişi vardı. Sandık Kurulu Başkanı geç kalmış, oy verme işlemi yarım saat gecikmeyle başladı. Etrafla laflarken farkına varmadım ama zengin genç işadamı bir komşumuz sıraya girmeden öne geçip oy verilen sınıfa girmiş eşiyle, bu yüzden bizim kuyrukta hava hafifçe gerginleşti. Ben de dedim ki "Madem öyle protesto etseydiniz siz de, geçerken gıkını çıkarmayıp arkalarından söylenmek niye?"
Küçük mahallemizde Adnan Polat'ın ve belediye başkanının dışında bir kadın milletvekili adayı var; 1. Bölge DYP beşinci sıra adayı Şermin Çıpa. Onu öne geçirmek istedi mahalleli kuyrukta, "Adaydır bekletmeyelim" dediler, ama baktım Şermin Çıpa kabul etmedi, herkes gibi sırasını bekledi. Mahallenin rakipsiz adayı ise muhtarımız Esma Tan'dı, karşısına başka aday çıkamadığından sayesinde oy verme işlem süremiz kısaldı.
Bizim Kandilli hem insan malzemesi hem de yapılarıyla kimlik direnci gösteren bir eski İstanbul mahallesi. Yalıları da var, tepelere yayılan küçük ve mütevazı evleri de. Buraya son gelenlerden biri olarak ilkokulu okudukları sınıflarda oy veren yaşlı Kandilliler'e gıpta etmedim dersem yalan olur. Tatlı tatlı eski günleri andılar aralarında. "Bu sınıf kapıları, bu teneffüs koridoru gözümüze ne büyük görünürdü o günlerde, halbuki ufak bir okulmuş" dediler.
Bir zamanların kocaman siyasi partilerini düşündüm o zaman.
Bizim oy sandığının tam girişinde yaldız boyalı bir Atatürk büstü vardı. Altına da öğrenciler Atatürk Köşesi yapıp açıklamasıyla altı ilke yazmışlar: Cumhuriyetçilik, Milliyetçilik, Halkçılık, Laiklik, Devletçilik, İnkılapçılık... Bunlardan son üçü CHP'nin 1931 kurultayında kabul edilen "umdeler". (O zaman ilke yerine umde denirdi). İlk üç ilke ise Atatürk'ün büyük nutkunu okuduğu CHP'nin 1927'deki ikinci kurultayında kabul edilmişti.
Oyumu vermek için beklerken yaklaşık yarım saat bu köşenin önünde tefekküre daldım. Seçim kampanyalarında öyle şeyler söylendi ki yarın öbür gün okullardaki Atatürk köşelerini propaganda yasağına aldırtmaya kalkanlar çıkarsa şaşmam.
Seçim sonuçları hepimize hayırlı olsun.
