PAZARTESİ 23 KASIM 1998
İtalya ile sorun 12 Kasım Perşembe gecesi başladı. Demek ki onuncu günü doluyor.
Aşağıdaki yazı ise, Apo'nun Şam'da oturduğu günlerde, Türkiye'nin Suriye henüz ültimatom vermediği bir tarihte, bu köşede yayınlanmıştı.
Spagetti Terörü başlığını taşıyordu:
- "Türkiye'nin İtalya'yla macerası her düzeyde ve çok eskilere dayanıyor. Galata'nın eski sahibi Cenevizliler'den başlıyor. Babıali-Venedik ilişkilerine, ondan da önce, İstanbul'un fethini izleyen yıllarda Gedik Ahmet Paşa'nın çizmenin ökçesindeki Otranto'ya çıkmasına kadar dayanıyor. Elbette arada I. Dünya Savaşı'nda karşı cephelerde savaşmak da var, Ege'deki 12 adanın II. Dünya Savaşı'ndan sonra Yunanistan'a devredilmesi de var. Bu arada Türkiye Cumhuriyeti'nde asayişi berkemal kılmak için onların Ceza Kanunu'nu tercüme edip TCK olarak yürürlüğe sokma serüvenimizden de söz etmek gerek.
Ama İtalya'nın, asıl, devletimizin kader defterine yazıldığı yıllar 1960'lardı. İtalya nedense ekonomik potansiyel bakımından Türkiye'ye benzetiliyordu. DPT'nin 5'er yıllık beş kalkınma planıyla 1995'te İtalya'nın ekonomik düzeyini yakalama hedefi öngörmesi bundandı. Ama, İtalyanlar hedef şaşırtmak için mi nedir, Türkiye'nin 1980'lerde patlayan ve önü bir türlü alınamayan enflasyonuna inat, kendi enflasyonlarını yılda yüzde 5'in bile altında tuttular. Bu nedenle "ekonomikman" İtalya'ya benzeme hedefimiz bir başka yüzyıla kaldı...
Evet, Türkiye'nin İtalyanlar'la macerası çok tarihsel, çok renkli. Bu ilişkide belki de tek eksik renk fıstıki yeşil idi.
İtalyanlar, o eksiği de Kürt Parlamentosu Operetini Roma'da sahneleyerek gideriyorlar.
Dün de haber geldi ki, (3 Ekim 1998 günü) İtalyan 2 milletvekili Şam'da Apo'yla uzun bir görüşme yapmış. Belli ki, Kürt Parlamentosu Opereti'nin gazellerini ve aryalarını birlikte belirlemişler.
Bir zamanlar İtalyanlar'ın "spagetti western"leri ünlüydü. Herhalde, İtalyanlar sıpaları iyice kaçırdılar ki, şimdi de, terörü Şam'dan, spagettisi Roma'dan spagetti terörüne yöneldiler." (5 Ekim 1998)
SABAH'ı yakından izleyenler Apo'nun Roma seyahatinin, Moskova'dan kaçışından hatta Türkiye'nin Suriye'ye ültimatom verdiği tarihten çok önce bizzat İtalyan milletvekileri tarafından planlandığını anımsayacaklardır.
Western diye adlandırılan Amerikan kovboy filmleri bir zamanlar çok iyi iş yapıyordu. Bu durum o dönemde İtalyanlar'ın iştahını kabarttı. Onlar da boyu posuyla John Wayne'ı andıran Giullianno adlı bir artist bularak "Western" çevirmeye yöneldiler.
İtalyanlar, tarih boyunca hep Avrupa'nın büyüğü olmak istediler. Marco Polo'ya, Rönesans'a, Moussolini'ye, Pizza'ya, Ferrari'ye, Papa'ya hatta, Sophia Loren'e rağmen istedikleri büyüklüğe ulaşamadılar. Avrupa'da büyüklüğü hep İngiltere, Almanya, Fransa'ya bırakmak zorunda kaldılar.
Yıllar önce Guillianno Gemma'ya kovboy rolü biçerek film setine sürdükleri gibi, İtalyanlar acaba şimdi de, Massimo D'Alemo adlı dış politika amatörü bir komünist politikacıyla Ortadoğu'nun siyaset arenasına mı dalmak istiyorlar?
Ucuz "western çevirmek"le, Ortadoğu'da bağımsız devlet yaratma prodüksiyonuna katılmak arasında büyük fark var!
Vendetta neredeyse, spagetti gibi, dünyanın tüm dillerine girmiş İtalyanca bir sözcük; Kan davası demek.
Sığınma vizesinin bu davaya taraf olmak anlamına geldiğini görmesi için D'Alemo'nun hâlâ vakti var!