PERŞEMBE 16 NİSAN 1998
ZEYNEP KURTBAY
Projenin hayata geçirilmesi için STFA-İmpregilo ortak girişimiyle ilk adımın atıldığı 1985'te İstanbul'la ilgili çalışmalarına ve hayallerine başladı, Angelini. İki yıl sonra inşaat başlayınca da ailesiyle birlikte İstanbul'a geldi ve yerleşti.
İtalya'nın dünyaca bilinen İmpregilo adlı mühendislik firmasında çalışan Angelini, bu dev projenin hem teknik işlerinden, hem de yönetiminden sorumlu oldu. Yüksek lisansını köprü, viyadük ve otoyollar üzerine yapan Giovanni Angelini'yi, İtalya, Arjantin ve Nijerya'daki proje yönetimlerinin ardından en çok heyecanlandıran İstanbul'daki ikinci köprü ve bunları bağlayan otoyol inşaatıydı. Angelini, Türkiye için "Burası bir cennet, nasıl bırakır giderim. Ben burada ölmek istiyorum" diyordu.
Giovanni Angelini, karaciğerinden rahatsızdı. Üç yıl önce nakil yapılan karaciğeri vücudu kabul etmemişti. Yılbaşında tedavi olmak için İtalya'ya giderken amacı yeniden İstanbul'a dönmekti. Bu süre içinde de sürekli telefonlarla, işin geri kalan kısmını öğrenmeye çalıştı.
Ortaklığın yönetim kurulu üyelerinden Cahit Seydibeyoğlu, önemli bir projeye emek vermiş başarılı bir mühendisi kaybetmenin ötesinde bir dostu kaybetmekten dolayı üzgün olduklarını söyledi. Birlikte çalıştığı arkadaşlarının anlattığını göre Angelini, çok insancıldı. Osmanlı tarihine ve arkeolojiye hayrandı.
Böyle güzel bir ülkede, başka projelerde gerçekleştirmek istiyorum diyordu. Angelini'nin en büyük hayali ise bugünlerde tartışılan İzmit Körfezi'ne bir köprü kurmaktı. İtalyan mühendis, bir daha İstanbul'a dönemeden İtalya'da yaşama veda etti.